Finding Neverland (2004) OCR 23.976 fps runtime 01:41:05
เปิดไฟได้
อีก 5 นาที
ทุกคนประจำที่
เงียบด้วย
ผมชอบคืนปฐมทัศน์จริงๆ
สบายดีมั้ย ยินดีที่เจอ
- สวัสดีชาร์ล - เซอร์เฮอร์เบิร์ท
นี่ภรรยาผม
- เลดี้เฮอร์เบิร์ท - สวัสดีค่ะ
ขออนุญาตนะครับ
คุณแบรี่ปล่อยทีเด็ดอีกสิ
หนุ่มสก็อตคนเก่งนั่นเอาอีกแล้ว
- สนุกสุดในรอบ 25 ปีแน่ๆ - งั้นเชียว
เจอพวกสนใจจะลงทุน จัดแสดงในนิวยอร์คแล้วด้วย
งั้นเจอกัน บรอดเวย์
ทุกคนประจำที่
กรุณาเตรียมพร้อมด้วยครับ
ทุกๆ คนประจำที่ตำแหน่งแรกด้วย
เอาล่ะ ยืนให้ตรงตำแหน่ง
ผู้ชมทยอยเข้ามาแล้ว เตรียมพร้อม
- ผู้ชมเยอะครับ - ว่าไงนะ
คืนนี้คนเยอะครับ
วิเศษ ขอบใจ อีกกี่นาที
10 นาที
คืนปฐมทัศน์นี่ผมชอบ
ผมขอเต้นรำกับภรรยาคุณตอนงานเลี้ยงนะ
สวัสดีครับคุณโฟรห์แมน
- สบายดีเหรอ จอห์น - ดีครับ
รับรองเยี่ยมที่สุดในรอบ 25 ปีแน่ สวัสดีจอร์จ สบายดีมั้ย
ดีครับ ไม่เจ็บไม่ไข้
ขอบคุณที่จัดการเรื่องวันหยุดให้ใหม่ รับรองผมไม่ลืมแน่
ทุกเมื่อชาร์ล สบายมาก
- คุณไม่ผิดหวังแน่ - แน่นอน
ตั๋วอยู่ที่คุณใช่มั้ย
อยู่ในกระเป๋าผม
คุณนายแบรี่
คุณสโนว์ คุณนายสโนว์
เราอยากคุยกับสามีคุณเหลือเกิน ก่อนละครจะเริ่ม
เห็นเขาบ้างมั้ย
ไม่ทราบอยู่ตรงไหนเหมือนกันค่ะ
อยากเห็นคุณแสดงละครอีกจัง คุณแสดงเก่งมาก
เหรอคะ มันนานมากแล้ว
มีที่นั่งแล้วใช่มั้ยคะ
ค่ะๆ
เจอกันในงานเลี้ยง
ช่วยตามคุณแบรี่ทีได้มั้ย บอกว่าละครเขากำลังจะเริ่ม
- ได้ครับ - ขอบคุณ
ปิดประตูเถอะ
ลอนดอน ปี 1903
ผมไม่ควรทำให้คุณต้องอึดอัด น่าจะรออยู่ในร้าน
ไม่อึดอัดหรอก ในร้านหนาวจะตาย
- นี่สิอุ่นดี มีไฟ - งั้นเหรอ ผมรู้สึกดี...
ขอโทษครับ
คุณนายแบรี่ให้เรียนว่าละครจะเริ่มแล้ว แต่ผมเดาว่าคุณคงทราบ...
- คนดูไม่ชอบ - ครับ
เงียบเหมือนอยู่ในร้านหมอฟัน เพราะอะไร
คงไม่แย่ขนาดนั้นมั้งครับ
คุณคิดว่าไง ชอบมันมั้ย
ผมเป็นแค่พนักงานครับ
พูดเถอะผมไม่โกรธหรอก
ผมไม่มีสิทธิ์จะ...
ชอบมั้ย มันฝืดรึเปล่า
- อะไรนะครับ - เถอะน่า พูดมา
พูดมาเลย มันฝืดใช่มั้ย
ผมไม่ควร...
"มันไม่เอาไหน คุณแบรี่" พูดสิ
- มันไม่เอาไหนครับ คุณแบรี่ - ผมนึกแล้ว
- เปล่าครับ ผมยังไม่ได้ดู - ผมนึกแล้ว ขอบใจ
ขอบใจมากๆ
จะให้ปรับมั้ยครับ ซักครู่
น่าเบื่อ
ผมแก่แล้ว ไม่ค่อยได้เห็นอะไรเท่าไหร่
ขอบคุณครับใต้เท้า
ฝืดที่สุดตั้งแต่เริ่มยันจบเรื่อง
ใช่ น่าเบื่อจนพูดไม่ออก
ลงทุนไปคุณเจ๊งแน่นอน
ยินดีที่เจอ ขอโทษทีนะ
เรื่องหน้าเราแก้ตัวได้แน่ ชาร์ล ผมสัญญา
แน่นอนอยู่แล้ว เจมส์
ผมรู้เรื่องนี้คุณลงทุนไปเยอะ
ก็โขอยู่ เจมส์ แต่ผมโชคดียังมีปัญญาขาดทุนป่นปี้
- จริงเหรอ - ไม่จริง
เป็นไงครับ
- อาเธอร์ - เจมส์
เพื่อนๆ ที่สโมสรคิดถึงคุณกันใหญ่
งั้นเหรอ
เราชักสงสัยว่างานอดิเรกคุณคืออะไร เขียนรึเล่นคริกเก็ต
อยากคุยกับคุณแบรี่ไม่ใช่หรือคะ
ค่ะ แต่อย่าขัดจังหวะพวกเขาดีกว่า
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ถ้าถามผมๆ ว่าเราบกพร่องเรื่องหวดไม้นะ
ถูกต้องที่สุด
- เจมส์ - ที่รัก
จำคุณกับคุณนายสโนว์ได้มั้ยคะ
คุณนายสโนว์
- คุณแบรี่ - คุณสโนว์
พวกเขารอพบคุณมาตลอดค่ำเลย
- ค่ะ - เหรอครับ
ละครคุณค่ำนี้ น่าประทับใจจริงๆ เลย
เหรอครับ
ขอบคุณที่กรุณา ผมดีใจที่คุณชอบ
รึคุณคิดว่าไง
- น่าจะดีกว่านี้ครับ - งั้นเหรอ
ละครของแบรี่ประสบความล้มเหลว
แมรี่ สวัสดี
คะเจมส์
อยากไปสวนสาธารณะกับผมมั้ย เช้านี้อากาศดีจังเลย
คุณไปทำงานใช่มั้ย
ไม่แน่ ไปมั้ย
ฉันปล่อยคุณทำงานดีกว่า
- อรุณสวัสดิ์คุณแบรี่ - อรุณสวัสดิ์เอ็มม่า
- ขอให้สนุกค่ะ - เช่นกัน
นั่นล่ะ ไปเลย
ไปเอามาสิ
ดีมาก
ดีมาก งับ
เยี่ยม
เจ้านายแกอยู่ไหน มานี่เร็ว
ขอโทษฮะ คุณเหยียบแขนเสื้อผมอยู่
งั้นเหรอ โทษทีนะ
แต่เธอนอนอยู่ใต้ม้านั่งฉัน
มันจำเป็นฮะ
ผมโดนเจ้าชายจอร์จผู้ชั่วร้ายจับขังคุกใต้ดิน
ขอโทษด้วยถ้ารบกวนคุณ
ถ้าอยู่ในคุกเธอก็ทำอะไรไม่ได้มากสิ
ฉันสอดกุญแจลอดลูกกรงให้เธอดีมั้ย
ผมไม่อยากเสี่ยงฮะ เจ้าชายจอร์จทรมานคนมาเยอะแล้ว
ขอโทษครับ เขารบกวนคุณรึเปล่า
บางครั้งน้องชายผม ทำตัวให้คนอื่นรำคาญเหมือนกัน
เจ้าชายจอร์จสินะ
ฉันเข้าใจว่าเธอคือทรราชย์ใจร้าย จับเด็กน้อยน่าสงสารนี่ขังคุก
จริงๆ ไม่ร้าย แต่เป็นคนเด็ดเดี่ยว เป็นทรราชย์แต่ใจดี
งั้นทำไมถึงจับ... เธอชื่ออะไร
ไมเคิล
ไมเคิลทำผิดอะไรเหรอ
ผิดที่เป็นน้องผมฮะ
มีเหตุผล
โทษที ฉันช่วยเธอไม่ได้
ไม่เป็นไรฮะ
เราเล่นกับหมาของคุณได้มั้ยฮะ
เชิญเลย
- นี่แจ็ค รัชทายาทองค์ที่ 2 - หมอบสิ
ส่วนนั่นไมเคิล เพิ่ง 5 ขวบ
ผมเลยต้องติดคุก
โทษนะคะ ลูกๆ ฉันกวนคุณรึเปล่า
เราไม่ได้กวนเขาฮะแม่
ไมเคิลลูกแม่ ลุกขึ้นมาเถอะจ้ะ
ไม่ได้ฮะ ติดคุกอยู่
งั้นเหรอ
เจ.เอ็ม. แบรี่ ยินดีครับ
เจ.เอ็ม. แบรี่ นักประพันธ์น่ะ
ยินดีค่ะ ซิลเวีย เลเวอลีน เดวิส
- คุณเป็นนักเขียนเหรอฮะ - ใช่แล้ว
บทละครจ้ะลูก
ค่อนข้างชื่อดังซะด้วย
ขอโทษนะถ้าคุณกำลังเขียนอยู่
เปล่า เปล่าครับ
ปีเตอร์ล่ะ
เขียนเรื่องอะไรไว้บ้างฮะ คุณแบรี่
ตอนนี้ฉันอยู่ได้ด้วย การแสดงให้พวกเจ้าชาย
กับคนในวัง
ดูหมีเชื่องๆ ชื่อพอร์โธส
ถ้าเจ้าชายจอร์จสามารถสั่งปีเตอร์ ให้มาร่วมวงกับเราด้วย
หม่อมฉันยินดีเปิดการแสดงรอบพิเศษให้ แลกกับอิสรภาพของนักโทษคนนี้
ได้ฮะ
ดีมาก
เอาล่ะ
ทีนี้ขอให้ทุกคนตั้งใจดูดีๆ
ดูที่ฟัน
นักฝึกสัตว์ใจร้ายบางคน อาจนำหมีที่ถูกถอนฟันแล้วมาแสดง
บางคนจะใช้ตะกร้อครอบปากของมันไว้
เฉพาะเจ้านายที่แสนดี...
จึงจะสามารถเล่นกับมันได้ โดยไม่ต้องกลัวอันตราย
แม่พาผมมานี่ทำไมฮะ
ปีเตอร์
เหลวไหลสิ้นดี นี่มันแค่หมา
ไม่เอาน่าลูก
แค่หมา
"แค่"เหรอ
พอร์โธสอยากเป็นหมี เธออยากให้มันฝันสลาย โดยอ้างว่ามันเป็นแค่หมาเหรอ
เป็นคำพูดที่เชือดเฉือนน่าดู
พอๆ กับพูดว่า "เขาปีนเขาไม่ได้ เขาเป็นแค่มนุษย์"
หรือ"นั่นไม่ใช่เพชร แค่ก้อนหิน"
"แค่"
ก็ได้
งั้นเสกให้มันเป็นหมี
ถ้าแน่จริง
ปีเตอร์ เสียมารยาทนะลูก
ฉันเกรงว่าสายตาเธอจะไม่มีวันเห็นแบบนั้น
แต่ทว่า...
ถ้ามีจินตนาการแม้เพียงน้อยนิด
เราจะสามารถหันมา
และเห็น...
หมีพอร์โธสผู้ยิ่งใหญ่ มาเต้นกัน
หมอบลง
ขอบคุณค่ะ ฉันไม่เคยเห็นการแสดงแบบนี้มาก่อน
เรามานี่ทุกวัน
หมีตัวนี้ยิ่งกว่าเต็มใจจะแสดงครับ
งั้นพรุ่งนี้เราอาจได้เจอคุณอีก
อาจเจอ
ปีเตอร์ มาเร็วๆ ลูก
ลูกไม่สนุกเหรอ
งั้นๆ ฮะแม่
ไมเคิลอยากให้หมีติดคุกกับเขา ปีเตอร์ยืนกรานว่าไมเคิลไม่ใช่นักโทษ
และพอร์โธสไม่ใช่หมีซักหน่อย
พรุ่งนี้ผมอยากเจอพวกเขาอีก
เธอชื่ออะไรคะ
ซิลเวีย
คุณนายเดวิสรึไง...
เลเวอลีน เดวิส
รู้จักเหรอ
ฉันทราบว่าเธอคือใคร
นามสกุลเดิมเธอคือดู มอเรียร์เชียวนะ
พ่อของเธอเป็นจิตรกร
พี่ชายเป็นนักแสดงและมีเรื่องน่าเศร้า เกิดขึ้นกับสามีเธอ
ใช่แล้ว
เขาตาย
รู้สึกจะมะเร็งที่กรามมั้ง
โชคร้ายน่าดู
ใช่ ทิ้งลูกให้เธอเลี้ยงตั้ง 4 คน
ถ้าแม่เธอไม่คอยช่วย...
เจมส์
เชิญพวกเขามากินข้าวสิ
ดีเหรอ
แน่นอนที่สุด
ฉันอยากเจอมาดามดู มอเรียร์นานแล้ว เธอคงรู้จักทุกๆ คนที่น่าคบไว้แน่
เขียนเรื่องอะไรอยู่ฮะ
ไม่เป็นชิ้นเป็นอันหรอก
ผมเขียนไม่ได้
เธอเคยเขียนอนุทินบ้างมั้ย
เคยฝึกเขียนบทละครรึเปล่า
งั้นเธอรู้ได้ไงล่ะ
ผมรู้ละกัน
งั้นเหรอ วันนี้แม่เธอกับคนอื่นๆ ไปไหน
อยู่บ้าน แม่ผมเจ็บหน้าอกนิดๆ
ผมว่าทุกคนคงดีใจถ้าได้เจอคุณ
บ่ายไหนที่ว่าง
เชิญคุณเขียนหนังสือต่อเถอะ
ปีเตอร์ เราได้เจอกันแน่
ทำไมไม่บอกผม คุณก็รู้ว่ามันห่วย
ผมต่อสัญญาเช่าโรงละครแล้ว
นักแสดงจะได้อยู่รอด
ผมยังไม่มีเรื่องใหม่
แต่คุณมีแน่
- ใช่มั้ย - คอยดูไป
ช่วยเซ็นรับหน่อยครับ คุณโฟรห์แมน
ไม่น่าเอาจริงเอาจังกับมันมากไป
คุณก็รู้ เจมส์ พวกเขาเปลี่ยนมัน
เปลี่ยนอะไร
คำวิจารณ์
พวกเขาทำให้มันสำคัญ
ชื่ออะไร
- ละคร - ละคร
คืนเด็กให้เราเดี๋ยวนี้นะเจ้าอินเดียน
เราจะสอนเขาตามแบบอินเดียน
ให้เขาเป็นนักรบ
หัวหน้าเผ่า "น้ำมูก"
ไม่ปล่อยเขาไปแน่
ข้าบาดเจ็บ ปีเตอร์
คับขันแล้ว
จงคลี่ปีกบินเหนือหัวศัตรูดุจพญาอินทรี
กลับไปหาหัวหน้า
บอกเขา ความปราชัยของข้า
เพี้ยนแล้ว อินเดียนบินไม่ได้
ต้องบินได้สิ เร็ว บินๆ
ฟังนะเด็กน้อย อินเดียนนี่ลักพาเจ้า
ไม่จริง
ข้าไม่เคยลักพาใคร
เจ้าหลงมา
ข้าช่วยสอนให้เจ้ากล้า
รักเจ้าดุจลูกข้าเอง
คุณไม่ใช่พ่อผม
- เสร็จล่ะ - ปล่อยฉันนะ
พอทีเถอะ
ขู่เราใช่มั้ย
ฉันเตือนนายนะ
กลัวแล้ว แต่นายต้องสนุกให้ดูก่อน
หยุดเดี๋ยวนี้
- แจ็ค หยุดนะ - หยุดสิ
ปล่อยฉันนะ
ปีเตอร์
ผมต้องขอโทษจริงๆ
คุณไม่ผิดหรอก
เกรงว่าผมจะผิดนะ
บอกตามตรง ฉันดีใจที่คุณดึงแกมาเล่นได้
นับเป็นความสำเร็จอย่างสูง
มันเป็นอะไรที่ ฉันไม่เคยทำสำเร็จ
ปีเตอร์เปลี่ยนไป นับตั้งแต่พ่อของแกเสีย
ฉันไม่รู้ว่าแกร้องไห้พอมั้ยด้วยซ้ำ
ความทุกข์มีผลต่อเรา ในหลายแง่ไม่ใช่เหรอ
มันก็ใช่
จริงสิ ภรรยาผมอยากเชิญ คุณกับลูกๆ ไปกินข้าวบ้านเรา
คุณแม่คุณด้วย
ขอบคุณมากค่ะ
ทุกคนสวมเสื้อนอกดูหล่อเชียว
คุณนายดู มอเรียร์คะ เสียดายจริงๆ เราไม่เคยเจอกันก่อนหน้านี้
ขอบคุณค่ะที่ให้เกียรติ
เปล่าเลยค่ะ หลายครั้งมาก ที่ฉันร่วมงานการกุศลรึงานสังคม
และเห็นชื่อคุณเป็นกรรมการจัดงาน
เป็นสิ่งที่ฉันอยากทำถ้ามีเวลาว่าง
ปัญหาคือฉันต้องหาเวลาทำอย่างอื่น
ตอนนี้ต้องดูแล 2 บ้านพร้อมกัน
ซิลเวียเชื่อว่าเธออยู่ได้โดยไม่มีแม่บ้าน
แม่คะ
บ้านชั้นใหญ่พอสำหรับทุกคน แต่เธอไม่ค่อยอยาก อยู่ร่วมบ้านกับฉัน
ขอร้องเถอะค่ะแม่
เราช่วยแม่จัดบ้านตลอดนะฮะ
อย่าขัดจังหวะ จอร์จ
- มารยาทหายไปไหนหมด - ขอโทษฮะคุณยาย
คุณแบรี่ เข้าใจว่าคุณ กลายเป็นเพื่อนเล่นของหลานๆ ฉันแล้ว
โดนคะยั้นคะยอน่ะครับ
ตรงกันข้ามมากกว่า
วันก่อนเราสำรวจ ความลับที่ดำมืดที่สุด ของแอฟริกาในสวนหลังบ้าน
คุณแบรี่ถึงกับจับไข้ เพราะโดนตัวอะไรซักอย่างกัด
ตัวต่อครับ น่ากลัวมาก
แถมยังบวมเกือบเท่าฮิปโปโปเตมัส
นิ้วบวมเหมือนไส้กรอก
ผมต้องจับไปลอยน้ำ เขาเป็นเหมือนแพลำอ้วนๆ
แต่เราตกปลาซะสนุกว่ามั้ย
เจมส์
ขอร้อง
ขอบคุณมาก
ยินดีค่ะ
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์ครับ
ฝันร้ายชัดๆ เลย
ฉันปวดใจจริงๆ ที่เห็น
แม่ยังไงไม่รู้ แต่หนูสนุกมาก
เจมส์
"ปัญหาคือฉันต้องหาเวลาทำอย่างอื่น"
ไม่เคยเสียหน้าขนาดนี้เลย
เสียหน้า
หมายความว่าไง
โตขนาดนี้แล้วยังเล่นกับเด็กทั้งวัน
ฉันไม่เชื่อแล้วว่าพวกเขา จะดึงเราเข้าสังคมได้อย่างที่หวัง
ผมไม่ได้หวังอะไรมาก
แค่สนุกที่เจอพวกเขา
เขาเป็นเพื่อนที่ดีต่อเราค่ะแม่
แต่มันหมายความว่าไง
ลูกคงไม่ได้ตั้งใจ...
ใช้เวลาช่วงบ่ายกับเด็กพวกนั้นตลอดใช่มั้ย
วันนี้ครับท่านผู้มีเกียรติ โดยการใช้แรงลม และร่างกายแข็งแรงของเขาเอง
จอร์จ เลเวอลีน เดวิสจะทดสอบขีดจำกัด ของบรรยากาศโดยใช้ว่าวเป็นเครื่องมือ ไปได้
- เอาเลย จอร์จ - ระวังมันพังนะ
พอเถอะ นายวิ่งได้ไม่เร็วพอ
ผมอยากลองบ้าง
พอก่อนจอร์จ ต้องปรับแต่งนิดหน่อย
- เจมส์ นี่ได้มั้ยคะ - เหมาะเลย
มันยังหนักไม่พอ
- ขอเล่นมั่งสิ - จะมามั้ย ปีเตอร์
- พอร์โธส - คราวนี้สำเร็จแน่
พอร์โธส เอาสายรัดมา
ไมเคิล
เธออยากลองมั่งมั้ย
อยากฮะ
- เขาวิ่งเร็วไม่พอหรอก - ต้องพอสิ
ให้น้องลองเถอะ
- จอร์จ ถือว่าวไว้ - จอร์จ
พวกเรากลับไปที่เนินเร็ว
เร็วเข้า ปีเตอร์
เอาล่ะ ลูกต้องวิ่งแล้ว พร้อมนะ
ไปเลย ไมเคิล
เร็ว
บอกแล้วว่าต้องไม่สำเร็จ
เขาวิ่งเร็วไม่พอ
คงไม่สำเร็จแน่ถ้าไม่มีใครศรัทธาเขา
- ให้โอกาสเขาเถอะ - เริ่มใหม่นะไมเคิล
- ไม่เป็นไร เราจะลองใหม่ - จอร์จ ถือว่าวไว้
คราวนี้ต้องทำให้สำเร็จนะ เราจะต้องเอาว่าวขึ้นฟ้าให้ได้
ลมแรงขึ้นนิดนึงแล้วรู้สึกมั้ย
- นายทำได้แน่ไมเคิล จับแน่นๆ - ลูกต้องวิ่ง ไปเลย
ขึ้นแล้ว
ตอนนี้เขียนอะไรอยู่ฮะ
ฉันแค่จดบันทึก
ไม่เคยแน่ใจว่ามันเกี่ยวกับอะไร จนกว่าจะอ่านทวนทีหลัง
เกี่ยวกับว่าวใช่มั้ย
ทำไมถามแบบนั้นล่ะ
ไม่รู้ฮะ
ถ้าผมเป็นนักเขียนนะ
คงเขียนถึงการ เล่นว่าววันนี้ ได้เป็นเรื่องๆ
ลองเขียนก็ดีนะ
เป็นความคิดที่เยี่ยมมาก
ลองซักหน่อยดีมั้ย
คุณคงไม่ได้คุยเรื่องจริงจังกับหมอนี่นะ
เปล่า
เราคุยเรื่องไร้สาระเท่านั้นเอง
มาเป็นอาหารว่างได้มั้ยฮะ
"ทานอาหารว่าง"จ้ะไมเคิล เราไม่ใช่มนุษย์กินคน ทุกคนเต็มใจนะ
ซิลเวีย
คุณแบรี่
ไปไหนกันมา
ไปเล่นว่าวค่ะ พวกเราสนุกกันมาก หนูไม่รู้ว่าแม่จะมา
ไม่งั้นเหรอ แสดงว่าลูกลืมสิ
- แม่ทำอาหารมาให้ - ไม่น่าต้องลำบาก
ในบ้านไม่มีอาหารใช่มั้ย
ลูกไม่จำเป็นต้องรอให้ชั้นมันว่างนะ
แม่คะ มาลูก
เช็ดเท้า
แค่นี้ขี้ดินก็เต็มบ้านแล้ว
จอร์จ ไหนว่าหลานคอยช่วยแม่ ดูแลบ้านไม่ใช่เหรอ
เสื้อคลุมไมเคิล แขวนที่ด้วย ดีมาก
พรุ่งนี้เราเจอกันมั้ยฮะ
ไม่ หลานจะต้องช่วยทำงานในบ้าน
- ไม่จำเป็นหรอกค่ะแม่ - ทำเองทุกอย่างไม่ไหวหรอก
ดูลูกสิ หน้าแดงกล่ำเชียว
โหมซะจนตัวเองเหนื่อย
ขอบคุณสำหรับวันนี้ค่ะเจมส์
โทษนะคะแม่
ตั้งแต่พรุ่งนี้บ้านจะต้องมีวินัยกันบ้าง
ไม่ว่าใครก็ห้ามอู้
- สวัสดีค่ะคุณแบรี่ - สวัสดีซาร่า
- คุณแบรี่ - สวัสดีเอ็มม่า
คุณพลาดอาหารว่าง
ผมกินทีหลังได้ พอดีมีบางอย่างอยากจะเขียน
แน่ใจเหรอ มื้อนี้อร่อยนะ
เป็ด
ซาร่าให้เอ็มม่าทำมื้อเย็น
งั้นเหรอ
เป็นไปได้มั้ย ถ้าบางค่ำเราจะให้พวกเดวิส ยืมเอ็มม่าไปช่วยงาน
เผอิญพวกเขาไม่มีแม่ครัว
คุณนายเดวิสติดใจอาหารบ้านเราใช่มั้ย
ผมว่าเธออาจอยากได้ ผู้ช่วยบ้างเท่านั้น
คุณนี่ช่างใจบุญจริงๆ
ให้ยืมเครื่องเงินด้วยคงดี
ผ้าปูโต๊ะล่ะ
ฉันคงไม่แปลกใจถ้าผ้าปูโต๊ะบ้านเธอ จะสีซีดไปบ้าง
แมรี่ ขอเถอะ
เธอควรจะส่งบางอย่างที่เราขาดไปมาบ้าง
ตัวอย่างเช่น สามีฉัน
บ้านเราแทบไม่เคยเห็นหน้าเขา
คุณเหมือนไม่ได้ร้อนใจมานานแล้ว
ใต้เท้าทั้งหลาย
องค์ราชันย์ไมเคิลผู้มีจิตใจเป็นเลิศ
ผู้ปกป้องอาณาจักร
คทานั่นทำด้วยไม้นี่
ใช่ เราต้องหัดประหยัดบ้างไม่ใช่เหรอ
ทุกคนคิดว่ามันต้องทำด้วยทอง
แต่นี่มันไม้เก่าๆ ผุๆ
นั่นหมายถึงอวสาน ปีเตอร์
ที่เราทำคือเอาไม้เก่าๆ ผุๆ มาแปลงโฉม เป็นทองคำสุกปลั่งให้คนทั้งโลกได้เห็น
รับไว้สิ
อะไรฮะ
นักเขียนทุกคน มักเริ่มด้วยสมุดปกหนังดีๆ และชื่อเรื่องที่น่าสนใจ
เปิดดูสิ
เด็กชายผู้สันโดษ
บันทึกเกี่ยวกับการผจญภัยอันเร้าใจ ของพี่น้องตระกูลเดวิส
บอกเล่าอย่างหมดเปลือก โดย ปีเตอร์ เลเวอลีน เดวิส
คิปลิ่งคงยอมทำทุกอย่าง เพื่อแลกกับชื่อดีๆ แบบนี้
แทงเลย จอร์จ นายต้องทำได้
ผมนึกไม่ออกว่าจะเขียนอะไร
อะไรก็ได้ เขียนถึงครอบครัวเธอ ปลาวาฬพูดได้
ปลาวาฬอะไร
ตัวที่ติดอยู่ในจินตนาการของเธอ และอยากออกมาเต็มแก่
นั่งสิ
ฉันเริ่มต้นเขียนถึงการผจญภัย ของพี่น้องเดวิสเองแล้วด้วย
- ละครเหรอฮะ - ใช่ ละคร
จะเป็นเกียรติอย่างยิ่งถ้าเธอยอมให้ฉัน ใช้ชื่อเธอเป็นหนึ่งในตัวละครด้วย
ผมพูดไม่ออกเลย
อนุญาตสิ
ดีมาก
พอร์โธส นั่นของฉัน
ผมยังไม่นอนฮะ ไม่นอน
ลูกน่าจะเข้านอนตั้งครึ่งชั่วโมงแล้วนะ
ฉันคงฝึกวินัยให้พวกเขาไม่สำเร็จแน่
เหลวไหล
เด็กๆ ไม่ควรถูกไล่ให้เข้านอน
พอตื่นพวกแกจะแก่ลงอีกวัน
พอเราเผลอ พวกแกก็โตแล้ว
พ่อของพวกแกคงตกใจแย่
เขาไม่ยอมให้เอา สุนัขเข้าบ้านเหมือนคุณ
คงจับไปล่ามไว้ในสนาม
ใครนอนทีหลังคนนั้นเป็นเขียด
คุณมีความหมายต่อลูกๆ ฉันมาก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งปีเตอร์
สำหรับผม ดูเหมือนปีเตอร์พยายามโตเร็วเกินไป
แกคงคิดว่าผู้ใหญ่ จะไม่เจ็บปวดลึกเท่าเด็กเวลา...
สูญเสียใครบางคน
ผมเสียพี่ชายชื่อเดวิดตอนอายุเท่าปีเตอร์
และแม่ผมเสียใจเจียนตาย
เจมส์คะ ฉันเสียใจด้วย
น่าสงสารท่าน
ฉันนึกภาพต้องสูญเสียลูกไม่ออกเลย
ใช่ แม่ไม่ลุกจากเตียงเป็นเดือนๆ
ไม่ยอมกิน
ผมพยายามทำให้ท่านสบายใจแต่...
ท่านเพ้อหาแต่เดวิด
อยู่มาวันนึง
ผมเอาเสื้อผ้าเดวิดมาสวม
และเดินไปหาแม่
ท่านคงกลัวแทบสิ้นสติ
ผมว่าจริงๆ แล้ว นั่นคือครั้งแรก ที่ท่านมองดูผม
นั่นคืออวสานของเด็กชายเจมส์
ผมเคยบอกตัวเองว่าเขาไปแดนมหัศจรรย์แล้ว
ที่ไหนนะ
แดนมหัศจรรย์ ที่ๆ วิเศษสุด
ผมไม่เคยพูดเรื่องนี้ให้ใครฟังมาก่อน
ไม่เคย
มันเป็นไงคะ
แดนมหัศจรรย์
ซักวันผมจะพาคุณไป
เดี๋ยวก่อนเจมส์ เขาเป็นเทวดาเหรอ
เขาคือวิญญาณของวัยเยาว์ที่ไม่อาจโดนสะกด ทิงเกอร์เบลคือนางฟ้า
ทิงเกอร์เบลเป็นผู้หญิงเหรอ
ไม่ใช่ผู้หญิง เป็นนางฟ้า
เขาเป็นเด็กชายที่อายุเยาว์ตลอดกาล
ใครจะเป็นเด็กได้ตลอด มันไม่เข้าท่า
เขาเชื่อมั่น จินตนาการชีวิตตามอยากให้เป็น และศรัทธากับมันนานพอ
ยึดมั่นจนทุกอย่างปรากฏตรงหน้าเขา
เจมส์ ละครคุณเรื่องสุดท้ายเพิ่งฟุบมา
คุณมีเด็กชายเป็นนางฟ้าใช่มั้ย
เด็กชายที่มีนางฟ้า
เด็กหญิงชื่อทิงเกอร์ มีเรือโจรสลัดบนเวที ล้อมรอบด้วยน้ำเป็นตันๆ ใช้น้ำเยอะมากนะ
ใช่ ใช้น้ำเยอะมาก
ใช้เงินมากด้วย
ใช่ แต่เราปลอมน้ำได้
ถ้าปลอมน้ำได้ ละครคุณต้องดังแน่ รู้มั้ยผมคิดจะทำอะไร
จินตนาการชีวิตแบบที่ผมต้องการ
คิดให้นาน เชื่อมั่นให้นาน
ทุนสร้างละครจะปรากฏตรงหน้าผม แบบมหัศจรรย์ เข้าท่ามั้ย
ถูกต้อง นั่นล่ะ
แล้วนาฬิกาไปอยู่ในท้องจระเข้ได้ไง
มันกลืนเข้าไป
แน่ล่ะสิ
เป็นไงบ้าง
เยี่ยมมาก
ค่ะ เยี่ยมมาก
ในที่สุด ผมก็กล้าพอจะเชิญเด็กๆ มาดูเกม
แต่เรากลับต้องทน ถูกดูหมิ่นดูแคลน ให้มันได้แบบนี้สิ
คุณขลุกอยู่กับพวกเขาตลอดใช่มั้ย
จริงๆ แล้ว ทุกครั้งที่ผมว่าง
ผมดีใจด้วย
คุณนายเดวิส ท่าจะมีความสุขเหมือนกัน
ระวังเรื่องคนอื่นพูดๆ กันบ้างก็ดี
ผมคงไม่เอ่ยปาก ถ้าเป็นข่าวลือแค่ประเดี๋ยวด๋าว
ไม่แปลกใจหรอก
พวกเขาลือว่าไง
คุณให้เวลาคุณนายเดวิสยิ่งกว่าเมียตัวเอง
เธอเป็นแม่หม้าย
และ...
ผมคือเพื่อน
ไม่เกินเลยกว่านั้น
ยังมีคำถามเรื่องคุณ ทุ่มเวลากับเด็กๆ
เพื่ออะไร
นั่นเกินไปแล้ว
ใครช่างคิดได้ชั่วร้ายขนาดนั้น พวกแกคือเด็ก ไร้เดียงสา
พอใครเจอแสงแห่งความสุขเพียงริบหรี่ ต้องมีคนจ้องทำลายทุกที
ไม่
ขอบใจอาเธอร์ แต่ผมว่าไม่กี่คนหรอก จะฟังเรื่องเหลวไหลนี่
งั้นทำไมไม่มีใครนั่งกับพวกเขา
คนเราพอชื่อเสียงเริ่มหมองมัว
มีแต่คนจับตามอง
พวกเขาจะหาวิธีฉุดคุณลง
แน่ใจนะว่าภรรยาคุณไม่ท้วง ที่เรายึดกระท่อมช่วงหน้าร้อน
เธอไม่ไปที่นั่นแล้ว
จริงเหรอ ดีจัง เปลี่ยนบรรยากาศ
- คุณแวะมาเยี่ยมบ้างนะ - แน่นอน
พร้อมรึยัง
ครบรึยังลูก
ให้ผมขับได้มั้ยฮะ
ไม่
ไปให้พ้น ไม่งั้นจับต้มซุปเครื่องในแน่
ไล่แกะเร็ว อย่าให้เกะกะ
ถึงรึยังฮะ
จวนแล้ว
เกือบถึงแล้ว
ผมเห็นกระท่อมแล้ว
ไปเล่นข้างนอกก่อน อย่าซนล่ะ
ตามฉันมา
ระวังหญ้าคันด้วยนะ
ตามมาเร็ว
คุณจะเดินชมรอบๆ บ้านมั้ย
ค่ะ
คิดว่าจะหนีกัปตันทมิฬพ้นเหรอ
ไปที่เรือเลยไอ้ลูกชาย ไปที่เรือ
เจ้าต้องเลือกเอาว่า จะยอมเป็นสลัดเหมือนพวกเรา
หรือจะยอมเป็นอาหารของฉลาม
- สุดยอดเลย - หรือจะเลือกจระเข้ดี
- ไม่มีใครหนีรอดเลย กัปตัน - วิเศษมากสหาย เอาล่ะ
นี่คือโอกาสเดียวที่พวกเจ้าจะได้พูด
ใครมั่งที่พร้อมจะผูกความหวัง และความฝันไว้กับท้องทะเล
- ผมฮะ - ข้ายังพูดไม่จบ
เพื่อก้าวเข้าสู่ช่วงที่อันตรายสุด ของชีวิตวัยเยาว์
ซึ่งจะสิ้นสุดในไม่ช้านี้
เจ้าว่าไงนะ ทำอะไร
หัวเราะเหรอ หัวเราะบนเรือข้างั้นเหรอ
- เจ้าพูดพูดว่าไง - ผมบอกว่าพร้อมฮะกัปตัน
- เจ้าชื่ออะไร - ผมเคอร์ลี่
อาวุโสและฉลาดที่สุดในลูกเรือชุดนี้
ตัดเชือกให้เขาซิ สหาย
ขอต้อนรับ เคอร์ลี่ หน้าที่เจ้าคือกวาดถูดาดฟ้าเรือ
เจ้าล่ะเป็นใคร เด็กน้อย
ผมคือนิบส์มือมีดฮะ
เป็นที่หวาดกลัวของหนุ่มๆ แต่เป็นหวานใจของสาวๆ
แจ็ค
ขอต้อนรับ นิบส์ หน้าที่เจ้าคือขัดถูทุกอย่างที่เป็นไม้
คว้าเชือกนั่นไว้ซิ
เจ้าล่ะไอ้หนู
ผมปีเตอร์
นั่นไม่ใช่ชื่อโจรสลัด เปลี่ยนเป็นจิมจอมเจ้าเล่ห์ดีมั้ย
ไม่
ปีเตอร์ ผมชอบชื่อนี่
งั้นก็ดีแล้ว
โทษฐานไม่มีชื่อน่าสนใจ แบบโจรสลัดมีกัน
ปีเตอร์จะต้องเดินบนกระดานกระดก ตัดเชือกเขาซิ
รับสคริปท์ด้วย
พ่อหนุ่ม
- คุณแสดงเป็น... - เด็กชาย
สงสัยคุณได้บทผิดแล้วล่ะ
คุณแบรี่ครับ
คงคลาดเคลื่อนมั้งครับ ในนี้บอกว่าผมต้องเล่นเป็นแนนนี่
นึกภาพแล้วผมคงไม่เหมาะเท่าไหร่
คุณไม่ใช่แนนนี่ที่เป็นพี่เลี้ยงเด็ก
แต่แสดงเป็นสุนัข
พันธุ์นิวฟันด์แลนด์ คุณจะใส่ชุดหมาตัวใหญ่มีขนปุกปุย
เรายังไม่กำหนดตัวแสดงทิงเกอร์เบล ให้เขาแสดงได้นี่ครับ
ไม่ได้เด็ดขาด ทิงเกอร์เบลคือแสง ที่จะเคลื่อนไหวไปรอบเวที
แสงดวงเล็กๆ เคลื่อนไปรอบๆ
ผมชักหนักใจนิดๆ
เรามีจอห์น ดาร์ลิ่ง, ไมเคิล ดาร์ลิ่ง
ไทเกอร์, ลิลลี่, สมี, สกายไลนส์
มันละครหุ่นเชิดนี่นา
ทู้ทเทิลส์, นิบส์, เคอร์ลี่
ชื่อพวกนี้น่าขำ เวลาเห็นรวมๆ กัน
กัปตันฮุก
สวัสดีเจมส์
คุณต้องเพี้ยนแน่ๆ
ซ้อมราบรื่นดีมั้ยคะ
ดี เยี่ยม คืบหน้า
ดีค่ะ
ขอบคุณ
สวัสดีค่ะ
สวัสดี
- เดินทางราบรื่นมั้ย - นานพอควร เหนื่อยใช่เล่น
- ดื่มชาก่อนนะ - ดีเหมือนกัน
- ไปที่โรงละครได้มั้ยฮะ - รอก่อนจ้ะ เขาเพิ่งมาถึง
แต่ผมบอกว่าจะมาตามเขา พวกนั้นชอบใช้ปีเตอร์อยู่คนเดียว
ผมบอกว่า"ฉันไปเอง" เดี๋ยวมันจะไม่น่าแปลกใจ
แปลกใจอะไรจ๊ะ
เรื่องแปลกใจครั้งใหญ่ฮะ เราเตรียมงานกันเป็นวันๆ เลย
- ทุกคนรอคุณอยู่ฮะ - งั้นคงปล่อยให้รอไม่ได้
อย่าบอกนะว่าผมเอ่ยเรื่องแปลกใจ ผมบอกไว้ว่าจะไม่พูด
ลูกก็ไม่ได้บอกอะไรนี่
ใช่ฮะ มันคือละคร
ละครเหรอ
- วิเศษมาก - เทพนิยายรันทดของเลดี้เออร์ซูล่า
บทละคร 1 องก์โดยปีเตอร์ เลเวอลีน เดวิส
จริงๆ แล้วมันไร้สาระนิดๆ ฮะ
ขอให้เป็นงั้นเถอะ เอาเลย
ผมแค่อยากลองขีดๆ เขียนๆ
แต่คนอื่นๆ ช่วยกันทำให้มันดีด้วย
งั้นดูกันเถอะจ้ะ
เทพนิยายรันทดของเลดี้เออร์ซูล่า
เช้าวันนึงหลังจากตะวันขึ้น เลดี้เออร์ซูล่า
บุตรสาวเลอโฉมของท่านลอร์ด และเลดี้ดูบอง
ก้าวขึ้นบันไดสู่วิหารอันยิ่งใหญ่
เพื่อสวดมนต์ถวายแด่นักบุญ
ทันใดนั้น ขณะเธอเอื้อมมือ ไปยังประตูวิหาร
สัตว์ประหลาดที่เฝ้ารูปปั้นศักดิ์สิทธิ์ ผลันมีชีวิตขึ้นมา
และบินถลาพุ่งเข้าหาเธอ
ผู้คนในหมู่บ้านพากันหนีเอาตัวรอด
แต่เลดี้เออร์ซูล่าสะดุดล้ม บนขั้นบันไดวิหาร
ขณะเจ้าสัตว์ประหลาดโฉบลงมา
ใช้ปีกใหญ่มหึมาห่อร่างของเธอ
และพาบินขึ้นไปยังยอดวิหารสูงลิบ
ต่อสิจ๊ะ
ไม่นานหลังเหตุการณ์อันน่าสลด
อัศวินหนุ่มนามว่าเจ.เอ็ม. บาร์นาบี้ ได้มายังเมืองนี้
- เขาสาบานว่า... - ซิลเวีย
- เป็นอะไรไป - แม่ฮะ
- เปล่าค่ะเจมส์ - พาเธอกลับบ้านก่อน
เธอไม่ยอมบอกอะไรผมเลย อ้างแต่ว่าไม่มีอะไร
จริงๆ นะหมอ เธอหายใจไม่ออก
คนไข้ที่ไม่ยอมรับว่าตัวเองไม่สบาย รักษายากมาก
คุณต้องอธิบายให้เธอเข้าใจว่ามันผิดปกติ
- ผมจะพยายามอย่างที่สุด - ดีครับ ทางนี้
ทำมือแบบนี้
นั่นล่ะ และ...
โยนแบบนี้
เข้ามา
คุณหมอไม่ค่อยกล้าสู้เรื่องท้าทายครั้งนี้
เขาคิดว่าคุณควรไปโรงพยาบาล ตรวจให้ละเอียด
เหลวไหล ชั้นจะเอาเวลาที่ไหนไป
อีกอย่าง
ครอบครัวเราเลิกศรัทธาโรงพยาบาล
- พวกเขาอาจช่วยคุณได้ - พวกเขาจะทำอะไรได้
ฉันเห็นที่พวกเขาทำกับสามีฉัน
ไม่ค่ะ เจมส์
ชั้นไม่สนใจเรื่องโรงพยาบาล
ตอนนี้สนใจเรื่องอาหารมากกว่า
ครั้งนี้คุณกับแม่ตัดสินใจว่า จะบอกเรายังไงฮะ
แค่เจ็บหน้าอกใช่มั้ย
- เราไม่ได้ตัดสินใจอะไร - เลิกโกหกผมซะที
ผมเบื่อพวกผู้ใหญ่ชอบโกหก
ฉันไม่ได้โกหก ไม่รู้ว่าอะไรผิดปกติ
แม่เคยบอกว่าอีก 2-3 อาทิตย์ พ่ออาจพาเราไปตกปลาได้
แต่พ่อก็ตายในเช้าวันถัดมา
นั่นไม่ใช่โกหก แต่คือสิ่งที่แม่เธอหวัง
พ่อขยับแทบไม่ได้เป็นอาทิตย์ ส่วนผมวางแผนเรื่องตกปลาแล้ว
ฉันจะไม่มีวันโกหกเธอ
สัญญา
คุณได้แต่สอนให้ผมคิดเรื่องโง่ๆ
แกล้งทำเป็นว่าหลายๆ อย่าง ไม่ได้เกิดขึ้นจน...
ไม่แล้ว ผมไม่ได้ตาบอด ผมจะไม่ยอมถูกหลอกอีก
อะไรกัน
ปีเตอร์
บทละคร
แม่อยากดูต่อให้จบนะ
มันคลายมนต์เสน่ห์ลงไปใช่มั้ย
เจ็บหน้าอกแค่นิดเดียว
ผมพยายามรวบรวมความคิด
เกี่ยวกับเสรีภาพของประชาชนที่ถูกริดรอน
และรัฐบาลไม่มีสิทธิ์จะ...
เจมส์
คุณจำกิลเบิร์ท แคนนานได้ใช่มั้ย
สวัสดีครับ
คุณแคนนานกำลังทำงาน ร่วมกับคณะกรรมการเพื่อ...
คัดค้านการตรวจสอบของรัฐบาล
ทราบว่าคุณก็มีส่วนร่วมเช่นกัน
เขาอยากคุยกับคุณค่ะ
นึกว่าคุณจะกลับบ้านไวกว่านี้
ผมเหนื่อยมาก แมรี่
ค่ะ
ถ้ารู้ว่าดึกขนาดนี้ ฉันคงเชิญเขากลับไปก่อนแล้ว
ผมควรจะคุยกับคุณเวลาอื่นมั้ยครับ
- ที่ไม่ดึกนัก - แบบนั้นก็ดี
ไว้คุยกัน
ขอบคุณที่อดทนฟังครับ คุณนายแบรี่
คุณแบรี่
- ราตรีสวัสดิ์ - เช่นกัน
จะไม่พูดเลยใช่มั้ย
อยากจะให้ผมพูดอะไรล่ะ
"คุณแคนนานมารอนานแค่ไหน"งั้นใช่มั้ย
ต่อด้วยอะไรอีกล่ะ
"ไม่นานเท่าคุณเตร่อยู่นอกบ้าน เจมส์"
"ค่ำนี้คุณนายเดวิสเป็นไงบ้าง"
เรื่องนั้นผมต้องมีคำตอบที่วิเศษแน่
กล้าดียังไง
นี่ไม่ใช่ละครของคุณ
ผมรู้ แมรี่
มันจริงจังกว่า
แต่ผมยังไม่พร้อมจะคุยเรื่องนี้ และเรื่องที่จะตามมา
ไว้คุยตอนเช้าดีกว่า ราตรีสวัสดิ์
คุณแบรี่ครับ
มันคับไปหน่อยนะ คุณว่ามั้ย
- ผมว่าหลวมไปด้วย - หลวมเหรอ
มันเหี่ยวๆ ผมว่าตรงช่วงนี้
นั่นคับแล้วนะครับ
น่าจะใช้แผ่นไม้หนุน จะได้ดูตั้งๆ
- ครับ - แผ่นไม้เหรอ
เสริมตรงไหล่ด้วย ที่เหลือใช้ได้แล้ว
ได้ครับ
- พรุ่งนี้ลูกอาจไม่สบาย - ไม่สบายคืนนี้ล่ะฮะ
เจมส์
เรากำลังจิบชากันพอดี
- คุณคงจำแม่ชั้นได้ - แน่นอน สวัสดีครับ
ขอหมวกให้ชั้นเถอะค่ะ
พอทีเด็กๆ
อย่าวิ่งในบ้านสิ เดี๋ยวชนข้าวของพังหมด
ถอยห่างจากประตูเร็ว
คุณแบรี่ ฉันอยากคุยกับคุณก่อนกลับ
เราจะคุยกันแป๊บเดียว
ไปเล่นในสวนกันก่อนนะเด็กๆ
เขาจะโดนเล่นงานมั้ย
ฉันเคยคุยกับคุณยายตามลำพัง รู้ว่าจะเป็นยังไง
- ย้ายไปห้องหนังสือมั้ยคะ - ลูกคอยดูเด็กๆ ดีกว่า
ก็ได้ค่ะ
- ขออภัยที่ผมมาขัดจังหวะ - ช่วยกรุณาปิดประตู
ได้ครับ
ซิลเวียเล่าว่าคุณเสนอจะให้เธอ ใช้ข้าวของจากบ้านคุณ
ก็ไม่เชิงครับ
เรื่องนั้นไม่จำเป็นเลย
นั่นคงต้องแล้วแต่ซิลเวีย
ต้องแล้วแต่ฉัน คุณแบรี่
จากนี้ไปฉันจะย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่
จะย้ายมาหรือครับ
ฉันจำต้องอยู่ในที่ๆ ต้องการชั้น
ที่แน่ๆ ฉันสามารถจัดการกับบ้านหลังนี้ได้
โดยไม่ต้องพึ่งใบบุญคุณ
ไม่ใช่ครับ คุณนายดู มอเรียร์ ผมแค่พยายามช่วยในฐานะเพื่อน
ไม่รู้บ้างหรือว่ามิตรภาพของคุณ ทำให้เธอต้องเสียหายขนาดไหน
หรือคุณเห็นแก่ตัวขนาดนั้นจริงๆ
ว่าไงนะครับ
ไม่เข้าใจหรือว่าการไปพักผ่อน กระท่อมฤดูร้อนของชายที่มีภรรยาแล้ว
ส่งผลกระทบต่ออนาคต ของแม่หม้ายคนนึงแค่ไหน
ซิลเวียสมควรเจอใครซักคน เด็กๆ ควรจะมีพ่อ
คุณกำลังทำลายความหวัง ที่จะทำให้ครอบครัวนี้ ตั้งต้นใหม่ได้
ผมแค่ต้องการมอบสิ่งดีๆ ให้ครอบครัวนี้ คุณนายดู มอเรียร์
ฉันจะดูแลพวกเขาเอง
คุณมีครอบครัวที่น่าจะห่วง
หมายความว่าไงครับ
คุณควรปกป้องสิ่งที่คุณมีอยู่ คุณแบรี่
นั่นคือสิ่งที่ฉันกำลังทำ
ฉันเดาว่าจะเจออะไรในนี้
คำสารภาพเล็กๆ น้อยๆ ควรจะรั่วไหลบนหน้ากระดาษ
ผมไม่เคยเขียนจดหมายรักในอนุทิน
ไม่
แต่รู้ใช่มั้ยว่าฉันหมายถึงใคร
จริงๆ แล้วมันช่วยให้สบายใจ
ทำให้ฉันรู้จักคุณมากขึ้นอีกนิด
คุณไม่จำเป็นต้องแอบอ่าน อนุทินของผมเพื่อรู้จักผม
ไม่
เดาว่าฉันคงได้แค่ชมละคร
ฉันอ่อนโลกเหลือเกิน
ตอนที่แต่งงานกับคุณ
เคยนึกภาพว่า...
คนเก่งๆ มักหายตัวไปอยู่ในที่ลับๆ
ซึ่งช่วยให้ความคิดลอยว่อน ดุจใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วง
และเคยหวังว่าอย่างน้อย
คุณจะพาฉันไปที่นั่นซักครั้ง
ที่แบบนั้นมันไม่มีหรอก
มีสิ
แดนมหัศจรรย์ไง
มันดีที่สุดเท่าที่คุณเขียนมา
ฉันมั่นใจว่าพวกเดวิสจะปลาบปลื้ม กับโลกที่คุณสร้างให้
แค่หวังว่าฉันจะได้มีส่วนร่วมบ้าง
ผมอยากให้คุณมีส่วน พยายามแล้ว
ผมเคยนึกภาพเราออกผจญภัย เวลาเราอยู่ด้วยกัน
แต่เราแค่ย้ายเข้ามาอยู่บ้านหลังนี้ และคุณเริ่ม... ไม่รู้สิ
- ย้ายที่ย้ายทางเฟอร์นิเจอร์ - จะให้ชั้นทำอะไรล่ะ เจมส์
- คุณแทบไม่อยู่บ้าน - ผมอยู่นี่ไง
แค่มองเหม่อ ออกจากห้องนั่งเล่น ไปยังโลกอื่นๆ
เหมือนกับว่าฉันไม่มีตัวตน
ขอเวลาอีกนิด ให้ผมเขียนบทละครจบก่อน
กับแรงดลใจเหรอ
ฉันเบื่อการรอคอย เจมส์ เบื่อที่จะแลดูเหมือนคนโง่
แต่ผมทิ้งบทละครไม่ได้แน่
แน่นอน
ขอแค่ตกเย็นคุณกลับบ้านมาหาฉัน
ซ้อมเสร็จกลับมาทานมื้อค่ำ เลิกตะรอนไปตามหัวเมือง
เลิกขลุกในสวนสาธารณะตลอดบ่าย
ถ้าคุณให้โอกาสสำหรับเราแค่นี้ไม่ได้
เราคงต้องปิดฉาก
ฉันจะปิดเอง
ท่าทางน่าสมเพชแท้
แนนนี่
คุณเริ่มจากเก็บชุดนอนจากนั้นทำที่นอน
ด้วยอุ้งเท้าเหรอ
ใช้อุ้งเท้าทำที่นอน ส่วนชุดนอนใช้ปากคาบ
เพราะจริงๆ แล้วการเป็นสุนัข
คุณจะต้องไม่มีนิ้วมือ ถูกมั้ย
แต่ฟันผมก็ไม่มีเหมือนกัน
มองไม่เห็น หายใจไม่ออก
มีแต่ปากยื่นๆ เหนียวหนึบ
- หาฟันใส่ให้เขาดีมั้ย - เอาฟันผมไปก็ได้
เราจะใส่ฟันให้
พักซักครู่ละกัน
- ผมว่าคุณเยี่ยมมาก - สุดยอดเลยเพื่อน
คุณยืน 4 ขา ยังดูเท่กว่ายืน 2 ขาอีก จริงๆ นะ
- พูดมาเถอะชาร์ล เอาเลย - นึกภาพเองละกัน คืนปฐมทัศน์
ทั้งหมอ ทนาย นักธุรกิจกับบรรดาเมียๆ แต่งตัวกันเต็มยศ
พวกเขาจ่ายไม่อั้น คาดหวังกับละคร
สิ่งที่เราเรียกว่าละคร
พอม่านเปิด เห็นจระเข้มั่ง นางฟ้ามั่ง
แถมด้วยโจรสลัดกับอินเดียน ผมนึกภาพไม่ออกด้วยซ้ำ
แต่คุณทราบดี ชาร์ล คุณคืออัจฉริยะ
ไม่ต้องประจบผม เจมส์
รู้ไม่ใช่เหรอผมลงทุนไปเท่าไหร่ ทั้งๆ ที่ยังหาเงินไม่ได้
ฟังก่อนนะ คืนปฐมทัศน์ ช่วยกันที่นั่งให้ผม 25 ที่
- กันเหรอ - 25 ที่
แทรกๆ ตรงโน้นนิดตรงนี้หน่อย ตรงนี้ 2 ที่ตรงโน้น 2 ที่
- ชั้นบน 3 ที่ - จ่ายค่าที่รึเปล่า
- มีคนนั่งเต็มแล้ว - ถามว่าจ่ายรึเปล่า
อาจิมฮะ
- ไงเด็กๆ - ขอคุยด้วยได้มั้ยฮะ
ได้สิ
25 ที่ ชาร์ล รับรองว่าเยี่ยมแน่ มันต้องวิเศษมากๆ
- ใครจะเป็นคนจ่าย - นี่โรงละครของคุณ
- ใครจะจ่ายให้ 25 ที่ - มันมีคนจองน่า ชาร์ล
- สุดยอดเลย ผมบินได้ - ใช่ บินได้
ไม่ต้องออกแรงดึงมากเห็นมั้ย ตราบใดที่เราทรงตัวได้
แม่ให้ผมพาน้องๆ ออกมาตอนบ่ายฮะ
บอกว่าอยากอยู่เงียบๆ
แต่ตัวแม่สั่นน่าดู ขนาดจิบน้ำชาได้ไม่หมดถ้วย
ผมไม่โง่ฮะอาเจมส์ ควรได้รู้ความจริงบ้าง
ฉันเองก็ไม่รู้ แม่เธอไม่ยอมพูด
แต่อาคิดว่าแย่แน่
อาจเป็นได้
หมอแนะนำว่าควรตรวจให้ละเอียดอีกที
งั้นอาต้องยุให้แม่ไปซิฮะ
ลองแล้วแต่แม่เธอไม่ยอมฟัง
บอกตามตรงพักหลังๆ ดูเหมือนความตั้งใจดีๆ
ที่ฉันมีต่อครอบครัวเธอ กลายเป็นการทำร้ายซะมากกว่า
ฉันทำให้หลายๆ อย่างวุ่นวาย
คุณยายใช่มั้ยฮะ ท่านไล่อาใช่มั้ย
ท่านคงพยายามอย่างมากแล้ว
และอาจด้วยเหตุผลที่ดีด้วย
ไม่เกี่ยวหรอกฮะ คุณยาย...
ไม่อยากเห็นแม่ต้องเสียใจอีก
ดูสิ
วิเศษจริงๆ
เด็กหายไป
เวลาผ่านไปแค่ครึ่งนาที เธอกลายเป็นผู้ใหญ่แล้ว
งั้นเธอควรจะเป็นคนพูด จอร์จ
- แต่ผมไม่รู้จะพูดว่าไง - เธอพูดได้ ต้องได้แน่ๆ
คุณแบรี่ครับ ขอโทษที่รบกวน
นานาเป็นลมอยู่หลังเวทีครับ
- เกิดอะไรขึ้น - สงสัยชุดจะคับเกินไป
เป็นไปไม่ได้ จอร์จ ขอตัวเดี๋ยวนะ
รัดแน่นไปหน่อย นี่สุดท้ายแล้ว
เอาล่ะ กระพือปีก
- ผมลองมั่งสิ - ได้เลย
ดึงไว้นะ แบบนั้น
- ผมมั่งได้มั้ยฮะ - รอแป๊บนึง
- แจ็ค ดึงให้สูงอีกนิด - อย่าสิ ฉันต้องใช้สมาธิ
- อย่าเถียงกันสิ - ไมเคิล อย่า
ไม่เอาน่า พอที
ขอโทษครับ ขอโทษจริงๆ
จอร์จ
คุณแบรี่
คุณนายเดวิสอยากคุยด้วย
เฉพาะคุณแบรี่
คุณเป็นคนยุใช่มั้ย
ยุเรื่องอะไร
เจมส์ คุณก็รู้ว่าเรื่องอะไร
จอร์จไม่ยอมให้หมอจัดการเรื่องแขน
นอกจากชั้นจะยอมให้หมอตรวจ
งั้นเหรอ
คุณคงต้องตรวจมั้งผมว่า
เพราะเขารั้นพอสมควร ลองว่าถ้าตั้งใจอะไรไว้
ไร้สาระ
พวกเขาไม่บอกอะไรที่ต่างไปหรอก
อะไรต่าง
คุณเคยคุยกับหมอแล้วงั้นเหรอ
เรื่องนั้นไม่เกี่ยวกับคุณ
เท่าที่ฉันเข้าใจคืออาการอาจไม่ดีนัก
แต่ยังไงซะ...
ฉันยังภาวนาขอให้ชีวิตดำเนินตามปกติ
ฉะนั้นฉันจะยอมตรวจ
และจะกินยาตามพวกเขาสั่ง
แต่ไม่อยากรู้ว่ามันใช้รักษาอะไร
ขอให้คุณเลิกวุ่นเรื่องนี้ซะที
แม้แต่คิด
แมรี่
ปีเตอร์ ช่วยจอร์จพับผ้าเช็ดหน้าหน่อย
อยู่ในตู้เก็บผ้าน่ะ
- ได้มั้ย - ฮะแม่
แจ็ค ทำไมชอบลืมสอดชายเสื้อทุกที
ช่วงพักครึ่งอย่าลืมสำรวจชายเสื้อนะ
ฮะแม่
คงไม่คิดไปร่วมงานเลี้ยง หลังละครเลิกด้วยใช่มั้ย
ถ้าไปก็ไปแป๊บเดียวค่ะ
ตั๋วล่ะ
- เด็กๆ เหรอ - จอร์จ
คงงั้นค่ะ ดูซิตั๋วอยู่ที่จอร์จรึเปล่า
- ไม่แน่อาจอยู่ในลิ้นชัก - ซิลเวีย อย่าลืมนะว่า...
แม่คะ ช่วยดูว่าตั๋วอยู่กับจอร์จรึเปล่า
ไมเคิล ถุงเท้าลูกล่ะ
รอนี่นะ อย่าไปไหน
ปีเตอร์ แพน รอบปฐมทัศน์
ยกขาที จอร์จ
เราต้องหาผ้าห่มเพิ่ม
พาไมเคิลไปด้วย
แม่ดูแย่ยิ่งกว่าตอนอยู่กระท่อมอีก
ไมเคิล
- 25 ที่นั่น มีใครโผล่รึยัง - ยังไม่มีครับ
เหมาะเลย มีแขกถามหาที่นั่งอีกเยอะมั้ย
- เยอะครับ - งั้นทยอยขายได้เลย
เห็นพวกเดวิสมาบ้างมั้ย
- 25 ที่นั่น เต็มแน่นะ - เรียบร้อยใช่มั้ย
เชิญใครมาล่ะ รู้สึกพวกเขาตัดสินใจไม่มานะ
- มีคนนั่งแน่ ผมรับรอง - คุณรับปากผมตั้งแต่...
- ชาร์ล - คุณสแตนเลย์
- เห็นพวกเดวิสบ้างมั้ย - ไม่ครับ
- แจ็คไปตามหมอไบรท์ตันแล้ว - แม่คะ หนูไม่ต้องการหมอ
ต้องสิลูก
แม่ชงชาให้จิบดีกว่า
มีอะไรเรียกปีเตอร์นะ
ปีเตอร์
ให้ผมช่วยอะไรฮะแม่
เปล่าหรอกลูก
ลูกต้องไปดูละคร
- ไม่ได้หรอกฮะ - ต้องได้จ้ะ
แม่อยากให้ไป
อยากให้ลูกกลับมาเล่าทุกๆ ฉากให้แม่ฟัง
ได้มั้ย
แค่ละครนะฮะแม่
ไม่ดูก็ไม่เป็นไร
ผมเองฮะ
หยิบออกมา
เปิดมันซิ
แม่ไม่เคยภูมิใจมากเท่านี้เลย
ประกาศครั้งสุดท้ายครับ ท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
ไม่เป็นไร พวกเขารู้แล้ว
ยังมีเวลาขาย 25 ที่นั่นได้ ละครเริ่มแล้ว
มากันแล้ว ชาร์ล
ใครมา
อภัยด้วยที่พวกเขามาช้า ขาสั้น เดินจากบ้านเด็กกำพร้าตั้งไกล
ผมงงนะว่าพวกเขามาทำอะไร
มาดูละครไง 25 ที่นั่งนั่น
แจกเด็กกำพร้า 25 ที่ ฝันร้ายกลายเป็นจริงล่ะทีนี้
เริ่มละครของคุณเถอะ
ของคุณ
แยกย้ายกันไปนั่งที่
ประทานโทษครับ ทางนี้
ขอบคุณฮะ
รู้สึกคนนี้จะแต่งตัวดีหน่อย
อยากให้คุณรู้ไว้นะ ผมว่าคุณคือสุนัขที่วิเศษมาก
ขอบใจ
ฉันยังไม่นอน ไม่นอน
นานา ยังไม่ 6โมงเลยนะ อีกตั้ง 2 นาที
อีกนาทีนึง
นานา ฉันจะไม่เกเรๆ
นั่นใครน่ะ
ไม่มีใครเหรอ
ฉันเห็นหน้าคนวูบวาบนะ
หลานๆ
เป็นไงบ้าง
นอนพักอยู่
- ขอผมพบได้มั้ย - ไม่ เราไม่จำเป็น...
ต้องดึงคุณมาเกี่ยวทุกเรื่องๆ ภายในบ้านหลังนี้
- แต่แม่อยากเจอเขาฮะ - เงียบนะจอร์จ
ในเมื่อฉันมารู้ทีหลังว่า คุณปิดบังความจริงไม่ให้รู้
เกี่ยวกับอาการของลูกสาวฉัน
ฉันจึงไม่ลังเลเลย ที่จะเชิญคุณออกไปจากบ้านนี้
- แต่คุณยายไม่มีสิทธิ์... - ขึ้นไปข้างบนเดี๋ยวนี้จอร์จ
หยุดสั่งโน่นสั่งนี่ซะที
นี่บ้านเรา ไม่ใช่บ้านคุณยาย
แค่แม่ต้องการความช่วยเหลือ
ไม่ได้แปลว่าคุณยายมีสิทธิ์จะบงการทุกอย่าง
แม่ไม่ใช่เด็กแล้ว ผมก็ไม่ใช่
ถ้าแม่อยากพบอาจิมแม่ต้องได้พบ
คุณยายไม่มีสิทธิ์จะมาห้าม
- แม่ฮะ - ว่าไงลูก
เจมส์
ละครคุณล่ะ
ดูสิ
ทีแรกฉันจะไป แต่เผอิญ...
- แม่ต้องพักผ่อนฮะ - ยังมีธุระต้องทำที่นี่
ตรงนี้ต้องซ่อม
เด็ก 4 คน
เย็บกันไม่รู้จบ
คงตามทันยาก
ฉันไม่มีเวลาพอสำหรับทั้งหมด
อย่ามองฉันแบบนั้น คุณทำให้ฉันรู้สึกโล่งโจ้ง
ขอฉันคุยกับแม่พวกเธอตามลำพังได้มั้ย
ขอบใจ
พวกเขามองออก คุณรู้มั้ย
คุณจะแกล้งทำไปตลอดไม่ได้
แกล้งทำงั้นเหรอ
คุณนำการเสแสร้งมาสู่ครอบครัวเรา
ให้เราเห็นว่าหลายอย่างเปลี่ยนแปลง โดยการเชื่อมั่นว่ามันจะเปลี่ยน
หลายอย่าง ซิลเวีย ไม่ใช่ทุกอย่าง
แต่ที่สำคัญ
เราเสแสร้งมาพักใหญ่แล้วว่า...
คุณคือสมาชิกในบ้านเรา ใช่มั้ย
คุณมีความหมายต่อเรามากจน...
ถึงตอนนี้
ต่อให้ไม่ใช่เรื่องจริงก็ไม่สำคัญ
และถึงแม้จะไม่ใช่เรื่องจริง
ไม่มีวันเป็นจริงได้
แต่ฉันอยากจะเสแสร้งต่อไป
จนถึงอวสาน
กับคุณ
- ฉันเก่งกาจ - ทำได้ไงน่ะ
คิดถึงสิ่งดีๆ และมันจะยกร่างเธอ ให้ลอยขึ้นบนอากาศ
ไวจังเลย ทำให้ดูช้าๆ อีกทีได้มั้ย
ฉันรู้วิธีแล้ว เว็นดี้
ต้องเป่าผงวิเศษใส่เธอซะก่อน
ทีนี้ลองบินขึ้นจากเตียง
เอี้ยวไหล่นิดนึงแบบนี้ และปล่อยสบายๆ
- ฉันบินแล้ว - สุดยอดเลย
เยี่ยมมาก
จับมือกันไว้
- ดูฉันสิ - ชอบจัง
ไปข้างนอกกัน
เลี้ยวขวาที่ 2 และตรงไปยันเช้า
สุดยอด
- ซิลเวีย อย่าขยับ - ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้ว
วันนี้เหนื่อยหน่อยเท่านั้นเอง
ฉันอยากให้คุณกลับไปที่โรงละคร
ไปหาปีเตอร์
แน่นอน
ขอบคุณ
แน่ใจนะว่าไม่มีเรื่องอื่นอีก
ไม่
ฉันใฝ่ฝันอยากไปแดนมหัศจรรย์
คุณสัญญาว่าจะเล่าให้ฉันฟัง
ใช่ ผมสัญญา
แต่สงสัยคืนนี้คงจะดึกเกินไป
อาจจะเร็วๆ นี้
แน่นอนที่สุด
แปลว่าเราทั้งคู่จะจมน้ำงั้นเหรอ
ดูน้ำที่กำลังขึ้นสิ
ต้องเป็นหางว่าวที่เราทำให้ไมเคิลแน่
จำได้มั้ย มันขาดออกเองและลอยไป
ว่าว
- ทำไมมันไม่หิ้วเธอไป - เราทั้งคู่
มันหิ้วทีละ 2 คนไม่ไหว ไมเคิลกับเคอร์ลี่ทดลองแล้ว
เธอไม่ไปฉันก็ไม่ไป ปีเตอร์
จับไม้สั้นไม้ยาวดีกว่าว่าใครต้องอยู่
แต่เธอเป็นผู้หญิง ไม่มีทาง
- พร้อมมั้ยเว็นดี้ - ปีเตอร์
- อย่าปล่อยมือนะ เว็นดี้ - ปีเตอร์ ชั้นกลัว
เกาะไว้ เว็นดี้
ปีเตอร์
ความตายคือการผจญภัยที่ย่ำแย่ที่สุด
ผมดีใจที่คุณมา
ฉันไม่เคยพลาดรอบปฐมทัศน์
คุณคง...
ได้ยินข่าวฉันกับกิลเบิร์ทใช่มั้ย
ใช่
เห็นว่าอื้อฉาวไม่ใช่เล่น
คุณเป็นไงบ้าง
ฉันสบายดี
คุณล่ะ
ผมเสียใจ
อย่าเลย
ถ้าไม่มีครอบครัวนั้น คุณคงไม่มีวัน เขียนละครที่ยอดเยี่ยมแบบนี้
คุณต้องการพวกเขา
ลาก่อน
- คุณแบรี่ - คุณนายสโนว์
เป็นค่ำที่ฉันมีความสุขที่สุด นับตั้งแต่เคยดูละครมา
ขอบคุณมาก คุณสโนว์ล่ะครับ
เขาจากเราไปแล้ว
แต่คงรักค่ำคืนนี้เหมือนกัน
โจรสลัดเอย อินเดียนเอย จริงๆ แล้วเขาเองก็เหมือนเด็กๆ
จนถึงวาระสุดท้าย
เสียใจด้วยจริงๆ ครับ คุณเป็นไงบ้าง
ตอนนี้ฉันดีขึ้นเยอะ ขอบคุณมาก
คงเพราะเจ้าจระเข้กิ๊กก๊อกนั่นแน่ๆ
กาลเวลามันวิ่งไล่ล่า ตามเราทุกคน คุณเห็นด้วยมั้ย
ใช่ครับ
- เครื่องดื่มคุณป้าค่ะ - ขอบใจจ้ะ
ไม่รบกวนล่ะ เพื่อนๆ คุณมาเยอะเลย
ยินดีที่ได้เจอคุณครับ ขอแสดงความเสียใจอีกครั้ง
คุณแบรี่หรือคะ
นั่นล่ะคุณแบรี่
เธอว่าเป็นไง
เรื่องราวช่วงหน้าร้อนของเราใช่มั้ยฮะ
- ใช่แล้ว - เรื่องของเราทุกคน
ถูกต้อง
เธอชอบมันมั้ย
มันอัศจรรย์ฮะ ขอบคุณมาก
ขอบใจ
ขอบใจเธอ ปีเตอร์
นี่ไงปีเตอร์ แพน น่ารักจัง
ปีเตอร์ แพนเหรอ นักผจญภัยตัวน้อยผู้ยิ่งใหญ่สินะ
จริงด้วย ดูสิเขาไม่มีเงา
ผมไม่ใช่ปีเตอร์ แพนฮะ
เขาต่างหาก
ตั้งแต่ผมมาคราวก่อน อาการคุณไม่ดีขึ้นเลยเหรอ
ค่ะ
เจมส์แวะมาบ้างรึเปล่าคะแม่
ขอคุยหน่อยได้มั้ยฮะ หมอไบรท์ตัน
ขอตัวซักครู่ครับ
แม่เปล่ากันไม่ให้เขาเจอหนูใช่มั้ย
อันที่จริงแม่ภาวนาขอให้เขามา
จะได้พิสูจน์ว่าแม่มองเขาผิด
ในเมื่อละครประสบความสำเร็จ
คนทั้งลอนดอนคงเคาะประตูบ้านเขา ไม่หยุดหย่อน
แม่เสียใจจ้ะ
- อะไรเหรอ - ความลับฮะ
- เงียบๆ ไมเคิล - ฉันไม่ได้พูดอะไร
ลงมาข้างล่างแป๊บนึงได้มั้ยฮะแม่
จะลงไปได้ยังไง หลานคิดอะไร
ผมว่าน่าจะทำให้เธอดีขึ้น
ค่อยๆ นะ
แม่ว่าไม่ค่อยเข้าท่า
- วางแผนอะไรกันจ๊ะ - รอดูเถอะฮะ
ละครฮะแม่
ไม่ใช่ละครธรรมดา ไมเคิล ละครชุดพิเศษ
เราต้องปรับนิดหน่อย ให้เข้ากับพื้นที่
หลายๆ อย่างต้องใช้จินตนาการ
- อย่างที่ควรเป็น - อย่างที่ควรเป็น ถูกต้อง
ไมเคิล นั่งข้างๆ แม่สิ
พร้อมแล้วเริ่มเลย
ฉันยังไม่นอน ไม่นอน
นานา ยังไม่ 6โมงเลย อีกตั้ง 2 นาที
รู้จักนางฟ้าเหรอ ปีเตอร์
รู้
แต่ตอนนี้ตายเกือบหมดแล้ว
รู้มั้ยเว็นดี้ เมื่อไหร่ทารกคนแรก หัวเราะเป็นครั้งแรก
เสียงหัวเราะจะแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ
ลอยละล่องไปเรื่อยๆ และนั่นคือจุดกำเนิดของเหล่านางฟ้า
ฉะนั้นเมื่อไหร่มีทารกแรกเกิด เสียงหัวเราะแรกจะกลายเป็นนางฟ้า
ดังนั้นจึงน่าจะมีนางฟ้า 1 องค์ ต่อเด็กชายเด็กหญิงทุกๆ คน
น่าจะเหรอ แล้วมีมั้ย
ไม่ เดี๋ยวนี้เด็กๆ รู้เยอะ
ไม่ช้าพวกเขาจะไม่ศรัทธาเรื่องนางฟ้า
และทุกครั้งที่เด็กพูดว่า "ฉันไม่ศรัทธาเรื่องนางฟ้า"
จะมีนางฟ้าองค์นึงล้มลงตาย
นั่นใคร
เผ่าเร้ดสกินถูกพิชิตเหรอ
เว็นดี้กับเด็กๆ ถูกโจรสลัดจับตัวไป
ฉันจะไปช่วยเธอเอง
นั่นแค่ยาเท่านั้น
ยาพิษใครเอายาพิษมาผสม
ทิงค์ เธอดื่มยาของฉันเข้าไป
มันเจือยาพิษ
เธอกินมันเพื่อช่วยชีวิตฉัน
ทิงค์
เธอจะตายแล้วเหรอ
แสงของเธอเริ่มริบหรี่
ถ้ามันดับแปลว่าเธอตายแล้ว
เสียงเธอแผ่วมากจนฉันแทบไม่รู้ ว่าเธอพูดอะไร
เธอว่าอาการเธอคงไม่ดีขึ้นแล้ว
ถ้าเด็กๆ ศรัทธาในเหล่านางฟ้า
พวกเธอศรัทธาในนางฟ้ามั้ย
ตอบมาเร็วๆ ว่าศรัทธา
ถ้าศรัทธา จงปรบมือ
ปรบดังๆ
ขอบคุณๆ
ไม่เป็นไรจ้ะ ไปเถอะ
นี่คือแดนมหัศจรรย์
เป็นช่วงหลายวันที่แสนสุข
จนฉันชักเริ่มเชื่อจริงๆ ว่าเราจะเป็นแบบนั้นตลอดไป
พอเถอะ
แม่ไม่มีทางอยู่กับคุณไปตลอด
แม่มีสามี พ่อของผม
แม่ไม่ได้ห่วงคุณเหมือนที่ห่วงพ่อ
ฉันไม่ได้พยายามแทนที่พ่อของเธอ
ไม่มีวันทำแบบนั้นได้
ปล่อยแกไปเถอะ
พาน้องๆ กลับบ้านก่อน จอร์จ
อีกซักครู่ยายจะตามไป
ไปสิ
ผมเสียใจด้วยจริงๆ
ผมทำให้ครอบครัวนี้พังพินาศ
อย่ายกความดีให้ตัวเองนัก
ปีเตอร์กำลังเศร้า ไม่เกี่ยวกับคุณ
ถ้าผมมีเวลาให้แกมากกว่านี้
ไม่ คุณแบรี่ แบบนั้นไม่ดีพอ
ถ้าคุณให้เวลาได้เพียงน้อยนิด
อย่ายุ่งกับแกดีกว่า
ผมทราบว่าคุณไม่ชอบหน้าผมนัก และเคารพสิทธิ์ข้อนั้น
แต่ผมรักลูกสาวคุณมาก
และรักเด็กๆ พวกนั้น
ตอนนี้พวกแกคงต้องการผมแล้ว
งั้นเหรอ
จะนานซักเท่าไหร่
หมายความว่าไง
พินัยกรรมซิลเวียระบุให้มี ผู้อุปถัมภ์เด็กๆ ร่วมกัน 2 คน
คุณ... คุณแบรี่
และฉัน
จะว่าไงล่ะครับ
ฉันต้องให้เกียรติความต้องการของลูก
แบบที่ควรจะทำตั้งแต่แกยังมีชีวิตอยู่
แต่ถ้าคุณไม่พร้อมจะรับภาระนี้
ขอรับรองว่าฉัน เลี้ยงดูพวกเด็กๆ ได้แน่
คิดว่าผมจะทิ้งพวกแกได้ลงเหรอ
นั่งเถอะ ปีเตอร์
แม่เอากาวมาติดให้ใหม่
หลังจากผมฉีกมัน
พอได้ดูละคร ผมก็เริ่มเขียน
จนไม่สามารถจะหยุดได้
แม่เธอคงดีใจมากถ้ารู้เรื่องนี้
ฟังนะ
ฉันเพิ่งคุณกับคุณยายของเธอมา
และฉันจะอยู่
แบบถาวร
ขอโทษฮะที่ผมเสียมารยาท
ช่างมันเถอะ
เป็นเพราะ...
ผมนึกว่าแม่จะอยู่ไปตลอด
ฉันก็เหมือนกัน
แต่ความจริงแล้ว
เธอยังอยู่นะ
เพราะเธออยู่ในทุกๆ หน้า
ของจินตนาการของเธอ
เธอจะมีแม่เสมอ
ตลอดไป
แต่ทำไมแม่ต้องตายด้วยฮะ
ฉันก็ไม่รู้
เวลาคิดถึงแม่เธอ
ฉันจะจำได้แต่รอยยิ้มบนใบหน้า
ขณะนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น
มองดูลูกๆ เล่นสนุกกัน
นึกถึงลูกๆ ที่ไม่มีวันโต
แม่ไปแดนมหัศจรรย์แล้ว
เธอสามารถไปเยี่ยมได้ทุกเมื่อ
ถ้าเธอไปที่นั่นเพียงคนเดียว
ยังไงฮะ
ด้วยศรัทธาไง ปีเตอร์
เพียงแค่ศรัทธา
ผมเห็นแม่แล้วฮะ
[THAI]